แหงนหน้ามองฟ้าหม่น นี่ฟ้าหม่นจริงหรือใจเราเองที่หม่นหมอง
สองมือกำแน่น เหยียดแขนออกขนานลำตัว
ความกลัวหรือ.. ที่กัดกินใจเราอยู่ทุกวินาที
หรือหากเป็นความเศร้าที่ติดตัวเราตั้งแต่วันที่ถูกตัดสายรก ความเศร้าที่ทำให้ต้องหลั่งน้ำตาอยู่เป็นนิจ จนโดนคนอื่นครหาว่าแสนอ่อนแอ
วันนี้อายุสิบเจ็ดกว่าปี อยากสลัดความปวกเปียกทั้งปวงทิ้งไว้ -อยากเป็นสิ่งมีชีวิตที่เขาเรียกกันว่า ผู้ใหญ่
แต่การกระทำเช่นนั้นใช่พลังงานมหาศาล และต้องแหงนหน้าอยู่อย่างนี้
อย่าปล่อยให้น้ำใสใสในดวงตาได้ร่วงหล่นลงมากระทบดิน
ขาวกับดำ สวยดีอะ
ความเห็น โดย ปากกาแดง — วันพุธ, ตุลาคม 7,09 @ 12:35 am
ไม่เห็นอยากเป็นผู้ใหญ่
ดีอย่างเดียวคือไว้ใช้เป็นข้ออ้างเวลาออกความเห็น จะได้ไม่โดนมองว่า”เด็ก”
นอกนั้นไม่เห็นจะดีเด่อะไร งั้นๆอะ เชอะ
5555555555555555555555 +
ความเห็น โดย เจ้ — วันพฤหัส, ตุลาคม 8,09 @ 10:05 pm
^
^
ลืมเปลี่ยนชื่อ 555555
ความเห็น โดย A.AIR — วันพฤหัส, ตุลาคม 8,09 @ 10:06 pm