-K.BLOG-

วันพุธ, ธันวาคม 31,08

บทเรียนกีฬาสี

Filed under: KINGnut — soraris @ 10:57 am

กีฬาสี แม้มีเพียงสามสีเท่านั้น แต่การแข่งขันและโต้เถียงกลับดุเดือด
งานจบ อารมณ์ไม่จบ ความขัดแย้งยังตามมาเป็นอาฟเตอร์ช๊อค

ถามหน่อยเถิดว่า อะไรกันกำหนดชะตาให้คุณไปอยู่สีนั้นๆ
มันแค่ “ฉลากใบเดียว”

แต่เมื่อเข้าไปอยู่แล้ว คำว่าศักดิ์ศรีก็กลบทำลายเหตุผลสามัญ และจิตสำนึกที่อาจเคยมี
ด่ากัน หมั่นไส้กัน ต่างหยิ่งผยอง
ลืมคิดไปว่า มันก็แค่ฉลากใบเดียวที่ทำให้เราเป็นคนละพวกกัน

ก่อนหน้านี้เราเคยเป็นกลุ่มก้อนเดียวกันด้วยซ้ำ

สีเหลือง สีแดง สีน้ำเงิน
คงเปรียบได้กับเชื้อชาติของมนุษย์ ต่างเป็นแค่กรอบกำหนดนามธรรม
เป็นแค่ “ชื่อ”
ประเทศไทย สหรัฐ ญี่ปุ่น อังกฤษ อิรัก ลาว กัมพูชา
ก็คนทั้งนั้น

แต่คำว่าชาติมันฝังหัว จับปืนฆ่ากันง่ายดาย เหมือนยิงนก

เพราะรัก ศักดิ์ศรี และความยุติธรรม
ความยุติธรรม คือ สิ่งมนุษย์พยายามสร้างให้เกิดขึ้นบนโลกเบี้ยวๆใบนี้
แต่มันอาจไม่เคยมีจริงโดยสมบูรณ์ด้วยซ้ำไป

วันอาทิตย์, ธันวาคม 28,08

โลกไม่ใช่ของเรา

Filed under: KINGnut — soraris @ 9:22 am

สำหรับผู้ที่เคยชินกับการใช้อำนาจ คงเห็นความผิดพลาดหรือเสรีภาพของผู้อื่นเป็นสิ่งขวางหูขวางตาที่สร้างความระคายใจ

แต่กับเสรีภาพส่วนตนกลับถนอมห่วงแหนรักษา จนบางทีก็เป็นเสรีที่ล้ำเส้นสิทธิของผู้อื่น

ทำไม? ทำไมท่านมองแต่พื่นที่ที่ตัวเองยืนอยู่
ว่าใหญ่พอให้เท้าทั้งสองของท่านก้าวเดินเรื่อยเฉื่อยหรือไม่
แต่คนอื่น ไม่มีที่ยืนก็ช่างหัวมันปะไร

บางทีข้าพเจ้าสงสัย สิ่งที่เรียกว่าความสามารถกับอำนาจ บางคนอาจจำมันสลับกัน

คนที่มีความสามารถ บางคนแม้ไม่ยุ่งเกี่ยวยึดติดอำนาจ
แต่กลับถูกติฉินนินทาว่า “เห็นแก่ตัว”

ในอีกมุม คนบางคนไร้สมรรถภาพในการเป็นผู้นำ แต่ใช้อำนาจเป็นว่าเล่น
(และทุกคนยอมศิโรราบ)
— กูมีที่ยืนก็เพียงพอแล้ว

ทำไม ทำไม ทำไม

อยากเข้าใจแม้เพียงนิด คงต้องลองเรียนกฎหมาย

: เขียนเมื่อวันที่8 ธันวาคม 2551 เวลา 12.20 น.

วันเสาร์, ธันวาคม 27,08

พ่าย

Filed under: KINGnut — soraris @ 8:29 am

แข่งแชร์บอล
รู้สึกได้ว่าเล่นหักโหมจนจอตาด้านข้างเห็นมัวๆดำๆ

เหนื่อย ล้า ท้อ สุดท้ายก็แพ้

ตอนนั้นมานั่งเก้าอี้ไม้สีน้ำตาลข้างสนาม เอนหลังพิงพนัก อยากจะข่มใจไม่ให้ตัวเองรู้สึกแย่ พร้อมๆกันนั้นเหงื่อและไอร้อนก็พรั่งพรูออกมาจากร่างกาย  เหมือนเราเป็นกองไฟที่ใครเข้าใกล้ก็คงจะรู้สึกร้อนไปด้วย

เรานั่งนิ่งสลด

น้องๆวิ่งเข้ามา พร้อมกับน้ำหนึ่งขวด และไถ่ถามด้วยความเป็นห่วง

กีฬาสีให้เรามากกว่าเหรียญทองน่า.

ก่อนหน้านี้ พวกเราไม่เคยรู้จักกัน (อย่างน้อย อาจรู้ชื่อเพราะโรงเรียนเรานักเรียนน้อย)
แล้ววันวันหนึ่ง เมื่องานกีฬาสี บังคับให้เรามาทำกิจกรรมร่วมกัน มีจุดมุ่งหมายเดียวกัน
อยู่ๆบุคคลเหล่านี้ก็เป็นตัวละครหลักในชีวิตเรา

ตอนนี้เราก็ยังผิดหวังอยู่ที่แพ้ 
แต่พอนึกถึงเพื่อนที่ได้มาเพิ่ม 

มันคุ้ม

วันเสาร์, ธันวาคม 13,08

หนัก

Filed under: KINGnut — soraris @ 6:39 pm

ถึงแม้ว่าภาระไม่ได้หนักหนา
แต่ทั้งร่างกายและสมองตอนนี้ มันรู้สึกหนักอึ้ง
หนัก . หนัก. หนัก
และอึดอัด

บางเวลาลุกขึ้นมาจากท่านอนหรือนั่งหัวใจก็เต้นแรงเหมือนกลองใหญ่

เราเครียดหรือเปล่า ก็ไม่น่าใช่ เพราะถ้าเป็นเหตุนั้น มันคงมีผลมานานแล้ว
ไม่ใช่เฉพาะปัจจุบัน

หรือว่าเราแก่เกินไปแล้ว

————————————

ตอนนี้กำลังอ่าน”เดอะ รีดเดอร์”อยู่
ต้องยอมรับว่า ในตอนแรก เราถูกหนังสือเล่มนี้ดึงดูดด้วยฉากสยิว
แต่เนื้อหาในตอนกลาง และตอนท้าย มิได้ให้ความรื่นรมย์เท่าไหร่
กลายเป็นเนื้อหาหนักๆ แต่ยังคงไว้ซึ่งความน่าติดตาม

อ่านแล้วก็เหมือนได้กระเถิบเข้าใกล้นักกฎหมายอีกนิด
เพราะเนื้อหาพัวพันอยู่กับกระบวนการยุติธรรม

เล่มที่สอง ก็คือนิตยาสาร อะเดย์ ฉบับ 99 เพิ่งซื้อมาวันนี้ ที่สถานีรถไฟฟ้า
เมนคอร์ส เล่มนี้คือ “ญี่ปุ่น”

วันอาทิตย์, ธันวาคม 7,08

ไม่น่าใช่รัก

Filed under: KINGnut — ป้ายกำกับ: — soraris @ 4:54 pm

ผู้ใหญ่หลายคน วางแผนการดำเนินชีวิตให้ลูกหลาน
ให้เขาพบเจอกับชีวิตที่ดีและมั่นคงในอนาคต
ในข้อที่ว่า “อาบน้ำร้อนมาก่อน” ย่อมรู้ดีกว่า ว่าอะไรควรหรือไม่ควรทำ

ส่วนอีกข้าง
ผู้ใหญ่ที่ชีวิตเขาดูเท่และประสบความสำเร็จ เป็นอีกกลุ่มบุคคลที่น่ายกย่อง
แม้ไม่สามารถพูดได้เต็มปากว่ามั่นคง
แต่เขาก็สนับสนุนให้เหล่าวัยรุ่นวัยแห่งการแสวงหาตัวตน กล้าทำตามอย่างเขา
คือกล้ากบฏ ออกมาทำในสิ่งที่ตัวเองรักจริงๆ

แล้วก็พูดในทำนองว่า “เชื่อเถอะ ปล่อยใจให้โลดแล่นไปตามฝัน ดีกว่าจมปลักกับงานมั่นคงแต่ตัวเองไม่ได้มีใจจะทำ”

บางทีเราก็ไม่รู้จะเชื่อฝ่ายใดกันแน่
เพราะต่างคน ต่างมีเหตุผลสนับสนุนความคิดตัวเอง
โฆษณากันเข้าไป จนผู้รับสื่อนี่สับสนไปหมดแล้ว

บางคนอาจแหกคอก ไม่เชื่อผู้ใหญ่ แล้วกล้าเดินไปตามเส้นทางฝันของตน
แล้วพบแสงที่ปลายทางได้อย่างที่หวัง

แต่เชื่อเถอะ-เราว่านั่นมันไม่ใช่สิ่งที่จะเกิดขึ้นได้กับทุกคน
ภาพสวยงามดังฝันดังนิยายนั้น
จะเกิดขึ้นได้ต่อเมื่อ

เราต้องมั่นใจจริงๆว่าเส้นทางที่เราบอกว่า”รัก”

มันคือ รัก จริงๆ
ไม่ใช่

คิดไปเองว่ารัก

เพราะอย่างหลังนั้นเสี่ยงที่จะล้มเหลวอย่างรุนแรง
เป็นแค่ความคิดคึกคะนองชั่ววูบตามประสาวัยรุ่นผู้อยากเสพสมกลิ่นอายแห่งเสรีภาพ

แต่ไม่นานก็จะรู้ตัวว่า

หายนะได้มาเยือนท่านแล้ว

คิดอะไรก็คิดได้
แต่สุดท้ายเราสามารถดูแลพ่อแม่ได้หรือเปล่า?

วันเสาร์, ธันวาคม 6,08

มีพบมีพราก

Filed under: KINGnut — soraris @ 6:34 pm

หากคนสองคนไม่เจอกันนาน

จะรู้สึกว่า”นาน”มากขึ้นไปอีก
ถ้าใครคนนั้นคอยวนเวียนในความคิดเราอยู่ตลอดเวลาที่ไม่ได้พบหน้ากัน

แต่เมื่อใดบังเอิญได้พบเจอ ก็พูดได้แค่ว่า

“อ้าว หวัดดี มาทำอะไรเนี่ย”

เล็ดรอดออกไปจากปากเพียงแค่นั้น

ทั้งที่หัวใจแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว

..อยากให้เวลาหยุดนิ่ง..

แต่เมื่อผ่านถ้อยคำสนทนา สองสามประโยต
ก็เดินผ่านกันไป ทิวทัศน์รอบข้างเคลื่อนไหวดำเนินต่อ

เขา
กลับไปอยู่ในโลกของเขาตามเดิม เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เรา – ยิ่งคลั่งยิ่งละเมอเพ้อพก
โชคดีหรือร้ายที่เราได้เจอกัน?

วันศุกร์, ธันวาคม 5,08

รวมเล่ม

Filed under: KINGnut — ป้ายกำกับ: — soraris @ 12:25 pm

เราพอรู้ตัวว่า สิ่งต่างๆที่เรานำมาเขียนนั้น
มันช่างไร้แก่นสาร
ฮ่าๆ

ไม่สามารถระบุชัดถึงประเด็นหลักที่บล็อกนี้ต้องการนำเสนอ
ซึ่ง มันก็เป็นเช่นว่าจริงๆ
เราเขียน เพื่อระบายความต้องการส่วนตัว
บางคนนิยามว่ามันเป็นการ “บ่น”

แต่ด้วยความโชคดีที่มีเพื่อนฝูงผู้นิยมใช้เวลาว่างไปกับการ”บ่น” เช่นเดียวกับเรา
ตอนนี้เลยได้รวบรวมพลพรรค เตรียมพิมพ์รวมเล่มกันออกมา
เป็นการรวมคน”คิดไปบ่นไป”
คาดว่าน่าจะเสร็จก่อนปีใหม่นี้

ก็ไหนๆคงไม่มีใครเขาอยากพิมพ์ให้อยู่แล้ว
ทำเองไปเลย

หรู!!!

วันจันทร์, ธันวาคม 1,08

เท้าซ้ายเท้าขวา

Filed under: KINGnut — soraris @ 9:54 pm

บางคนไม่กล้าเดินออกจากบ้าน

เพราะไม่รู้ว่าจะก้าวเท้าข้างไหนออกไป ถึงจะเป็นลางดี

เราคิดว่า ไม่เกี่ยวกัน

 

บางคนไม่อ่านหนังสือเตรียมเอนท์

เพราะไม่รู้จะเข้าคณะไหน ถึงจะดี

เราก็คิดว่า

ไม่เกี่ยวกัน

บลอกที่ WordPress.com .